به منظور جلوگیری از هدر رفتن سوخت های غیر قابل بازگشت که جایگزینی برای آن ها وجود ندارد بایستی نهایت تلاش خود را برای مصرف درست  صحیح انرژی به کار ببندیم تا نسل های آینده نیز بتواند از این منابع طبیعی انرژی بهره ببرند و برای تامین ذخایر سوختی با مشکل مواجه نشوند. تا کنون راه ها و روش های بسیاری به کار گرفته شده است که با استفاده از آن بتوان علاوه بر تامین انرژی به مصرف درست انرژی کمک نمائیم. به طور مثال استفاده از انرژی خورشیدی یا آبگرمکن ها و پنل های خورشیدی نقش بسزایی در این زمینه ایفا می کند. همچنین استفاده از انواع عایق و روش های درست عایق کاری نیز می تواند مانع به هدر رفتن انرژی شود. امروزه راه ها و روش های بسیار مدرن و تخصصی برای عایق بندی ساختمان ارائه شده است. اما در گذشته از روش های سنتی برای عایق بندی خانه ها استفاده می شد. آیا مایلید تا با انواع روش های عایق بندی سنتی آشنا شوید؟ پس در ادامه با گروه نوآوران تجهیزات عایق آیریک همراه شوید.

آشنایی با انواع روش های عایق بندی سنتی

به طور کلی از گذشته تا کنون مسئله ی عایق بندی مورد توجه بوده است. اما اهداف عایق بندی در گذشته نسبت به زمان فعلی قدری متفاوت بوده است. به طور مثال در گذشته به مسئله ی بهینه سازی مصرف انرژی چندان توجه نمی شد و بیشترین تمرکز افراد بر روی عایق بندی برای جلوگیری از نفوذ آب و نم و ورطوبت به داخل ساختمان بوده است. در واقع عایق بندی بیشتر از نوع عایق بندی رطوبتی بود. و بنابراین به طور کلی در گذشته دو روش عایق بندی سنتی بیشتر استفاده می شد که عبارتند از :

  • عایق بندی کاهگل
  • عایق بندی قیرگونی

که این دو روش با هدف ممانعت از نفوذ آب به داخل ساختمان انجام می شد. در ادامه به بیان توضیحات بیشتری در خصوص این دو روش عایق بندی سنتی یا عایق بندی رطوبتی خواهیم پرداخت.

عایق کاری سنتی

آشنایی با روش عایق بندی سنتی با استفاده از کاهگل

کاهگل در حقیقت ماده ای است مرکب که از آب، کاه و خاک رس تشکیل شده است. از ترکیب این مواد، ماده ای چسبنده ایجاد می شود که می توان از آن به عنوان عایق استفاده کرد. برای تولید کاهگل به این صورت عمل می شود که ابتدا خاک رس را با کاه مخلوط نموده و این مخلوط را به شکل یک تپه در می آورند که از بالا آن را گود کرده و حالت یک حوض کوچک در درون آن ایجاد می کنند که این بخش را باید با آب پر کنند.

در حقیقت خاصیتی که کاه برای این ترکیب ایجاد کی کند این است که مانع از ترک خوردن آن می شود. همچنین در مکان هایی که بارش باران در آن منطقه بیشتر است، بایستی مقدار کاهی که استفاده می شود بیشتر باشد تا سطح عایق از استحکام بیشتری برخوردار شود.

حال این ماده ی خمیری تولید شده را بر روی سطوح مورد نظر قرار می کشند با ضخامتی در حدود 20 سانتی متر و هر چند ساعت یک بار آن را آب پاشی می کنند که خشک شدن کامل سطح دچار ترک نشود.

آشنایی با روش عایق بندی سنتی قیرگونی

همانطور که از اسم این روش عایق بندی پیداست، مهم ترین جز به کار رفته در آن قیر است که قیر نیز یکی از فراورده های نفتی می باشد. قیر از خاصیت چسبندگی بسیار بالایی برخوردار است و همین خاصیت آن باعث شده است که بتوان از آن به عنوان ماده ای جهت آب بندی و ممانعت از نفوذ اب و رطوبت در داخل ساختمان استفاده کرد. البته نوع قیری که برای این کار استفاده می شود نیز بایستی دارای ویژگی های خاصی باشد. به طور مثال قیر بایستی دارای غلظت مشخصی بوده و روان باشد. در انجام قیر گونی پشت بام و کلا قیرگونی ساختمان معمولا از قیرهای اکسید شده استفاده می شود.

عایق کاری سنتی

توجه نمائید که با وجودی که این ماده، ماده ای بسیار با ارزش است اما در کشور ما استفاده از این روش بسیار مقرون به صرفه می باشد چرا که کشور عزیزمان ایران، کشوری نفت خیز است.

چگونگی انجام عایق کاری با استفاده از روش سنتی قیرگونی

برای این کار ابتدا بایستی حلی را که می خواهیم عایق بندی کنیم را مهیای و آماده نمائیم. محل را باید کاملا بشوئیم و خشک کنیم تا خالی از هر گونه گرد و خاک و سنگ ریزه باشد که وجود این ها همه باعث عدم اتصال لایه عایق به سطح مورد نظر می گردد و پس از مدتی آن سطح ترک می خورد و یا باد می کند.

نکته ی دیگری که وجود دارد این است که حتما باید از گونی های نو برای این کار استفاده کنید و همچنین نوع گونی مناسب برای این کار نیز دارای بافتی ریز می باشد.

همراهان عزیز ایریک، در این مقاله سعی کریدم تا شما را با دو روش عایق کاری سنتی آشنا نمائیم. امید است مطالبی که در قالب این مقاله ارائه شد، برایتان مفید واقع شده باشد.

لطفا سوالات و مشکلات خود را از طریق تماس تلفنی با ما در میان بگذارید.