توضيحات پروژه

یکی از مهمترین پارامترها در انتخاب نوع عایق , محدوده دمای کارکردی عایق است. برای هر عایق , بسته به جنس آن ,محدوده دمای کاری مشخصی تعریف می شود: بدین معنی که عایق در آن محدوده دمایی, بهترین عملکرد را خواهد داشت.برخی عایق ها, در خارج از محدوده دمای کاری, خواص خود را از دست می دهند. مثلا عایق های سلولی پلی اولفینی , جزء عایق های ترمو پلاستیک(Thermoplastic) محسوب می شوندبه  طوری که اگر دما, به بیش از محدوده دمای کاری برسد,ناگهان دچار تغییر شکل پلاستیک شدید می شوند. بنابراین, قبل از عایق کاری باید شرایط و دمای محیط و سیستمی که قراراست عایق شود, مشخص شود و با توجه به محدوده دمای کاری , عایق مناسب انتخاب شود.عایق ها را می توان از نظر محدوده دمای کاری به سه دسته گرم و سرد و دما متوسط تقسیم بندی نمود.

عایق گرم چیست؟

عایق های گرم بیشتر برای عایق کاری نواحی و تجهیزاتی استفاده می شوند که دمای کاری آنها بیشتر از دمای اتاق است.همچنین این عایق ها به عنوان عایق حرارتی مخصوص ساختمان و عایق کاری دیوارها و سقف ها نیز استفاده می شوند. ازعایق های گرم می توان در عایق کاری خطوط انتقال گرم نیز , مانند موتور خانه ها, سیستم های گرمایش و دودکش ها,استفاده کرد.محدوده دمای کاری این نوع عایق ها معمولا بین 25 درجه سانتی گراد الی 600 درجه سانتی گراد است.

کاربرد عایق گرم

این عایق در بخشهای مختلف ساختمان مانند سقف ، کف و دیوارهای جانبی، همچنین عایق کاری لوله ها و سطوح داغ و سرد که باعث افزایش راندمان انرژی می شود قابل استفاده است. با عایق کاری در ساختمان می توان در انرژی گرمایی و سرمایی 45 تا 55 درصد صرفه جویی نمود .تمام مصالح ساختمانی بخشی از گرما یا سرما را از خود عبور می دهند . در برخی مواد مثل فلز و شیشه این انتقال به راحتی انجام می شود . اما موادی مثل پشم ، خزه حیوانات ، پارچه های ضخیم و هوای ساکن در برابر انتقال گرما و سرما بسیار مقاوم هستند و به عنوان عایق استفاده می شوند .انتخاب نوع عایق حرارتی به دمای محیط ، ایمنی ، شرایط محیطی و قیمت آن بستگی دارد . ضخامت عایق حرارتی باید بگونه ای انتخاب شود که از نظر اقتصادی بهینه باشد ، یعنی اینکه با حداقل ضخامت عایق از هدر رفتن انرژی جلوگیری شود .